تغییر تناژ پیگمنتها به دودی، قرمز یا بنفش پس از مدتی، ناشی از عدم شناخت پیگمنتشناسی، عمق کاشت نامناسب و تداخل آندرتون پوست است. درک چرخه رنگ و رفتار بیولوژیکی رنگدانهها تنها راه دستیابی به ماندگاری طبیعی و پایدار در آرایش دائم به شمار میرود.
پیگمنتشناسی علم بررسی ساختار شیمیایی، بیولوژیکی و فیزیکی رنگدانهها و نحوه برهمکنش آنها با لایههای پوست انسان است. در فرآیند آرایش دائم (میکروپیگمنتیشن، میکروبلیدینگ و شیدینگ)، رنگ صرفاً یک ماده نقاشی نیست، بلکه ترکیبی از عناصر معدنی یا آلی است که پس از ورود به بافت زنده درم، با سیستم ایمنی بدن، ملانین پوست و جریان خون روبهرو میشود. شناخت دقیق دستهبندی رنگها، اندازه مولکولی ذرات و رفتار اکسیداسیون به پیگمنتر اجازه میدهد تا پایان کار را ماهها و سالها بعد پیشبینی کند و از تغییرات ناخواسته جلوگیری نماید.

رنگدانههای مورد استفاده در آرایش دائم به سه دسته اصلی تقسیم میشوند: رنگهای اینارگانیک یا معدنی که عمدتاً بر پایه اکسیدهای آهن و دیاکسید تیتانیوم تولید میشوند؛ رنگهای ارگانیک که پایه کربنی دارند و رنگدانههای هایبرید که تلفیقی از این دو هستند. رنگهای معدنی ذرات درشتتری دارند، پوشانندگی طبیعیتری ایجاد میکنند و خروج آنها توسط ماکروفاژهای پوست همگنتر صورت میپذیرد. در نقطه مقابل، پیگمنتهای ارگانیک ماندگاری بسیار بالاتری دارند و ذرات بسیار ریز کربن بلک در آنها در صورت عدم مهارت کافی میتواند با حرکت در لایههای زیرین پوست به طیفهای خاکستری و دودی ناخوشایند متمایل گردد.

بسیاری تصور میکنند دودی یا سرمهای شدن تاتوی ابرو یا بنمژه صرفاً به دلیل کیفیت پایین رنگ است، اما در واقعیت متهم اصلی در اکثر موارد عمق کاشت نادرست پیگمنت است. پدیده فیزیکی اثر تیندال (Tyndall Effect) بیان میکند که وقتی نور از لایههای پوستی نیمهشفاف عبور میکند، طولموجهای کوتاه نور مانند طیف آبی و خاکستری بیشتر از طولموجهای بلند قرمز پراکنده میشوند. وقتی سوزن به لایههای عمیق درم رتیکولار یا چربی زیرپوستی نفوذ میکند، حتی گرمترین تناژهای قهوهای نیز از پشت پرده ضخیم لایههای سطحی پوست، خاکستری، کبود یا سرمهای دیده خواهند شد.

کاشت پیگمنت در لایه پایه اپیدرم-درم (لایه پاپیلاری) تضمینکننده شفافیت و پایداری رنگ است. نفوذ کنترلنشده دست به لایه هیپودرم باعث میشود رنگدانهها در سلولهای چربی گیر بیفتند؛ جایی که فاگوسیتوز به سختی انجام شده و پیگمنتها به تودههای کدر خاکستری مبدل میشوند. علاوه بر این، ترومای عمیق پوستی موجب تشکیل بافت اسکار (فیبروز بافتی) میشود که خود ضریب شکست نور را تغییر داده و تیرگی ظاهری تاتو را دوچندان میکند.
پوست هر فرد دارای یک زمینه پنهان نوری به نام آندرتون (Undertone) است که به سه دسته سرد (با غالبیت هموگلوبین و ملانین مایل به آبی و صورتی)، گرم (با غالبیت کاروتن و ملانین زرد-قرمز) و خنثی تقسیم میشود. پوستهای سبزه و گندمی ایرانیان اغلب در طیف تیپ پوستی ۳ و ۴ فیتزپاتریک قرار میگیرند و دارای زمینه زیتونی یا سرد هستند. اگر پیگمنتر بدون ارزیابی آندرتون، یک پیگمنت با بیس خنثی یا سرد را روی پوست دارای پیگمنت غالب آبی-خاکستری قرار دهد، نتیجه قطعی پس از گذشت چند هفته تبدیل شدن ابرو به رنگ خاکستری متمایل به سربی خواهد بود.

رسیدن به جذابیت بصری در چهره نیازمند یکپارچگی میان رنگ و فرم اجزاست. یک مدل آرایش دائم مشهد و اکستنشن مو به خوبی نشان میدهد که تناژ رنگ ابرو، خط چشم و لبها باید با فرم هندسی پیشانی، تراکم تارها و رنگ پایه مو همخوانی داشته باشد. استفاده از رنگهای گرم کننده (Warm Modifiers) در پوستهای با تناژ سرد، مانند افزودن چند قطره پیگمنت بر پایه اکسید آهن زرد یا نارنجی، اثر خنککنندگی پوست را خنثی کرده و ثبات قهوهای مخملی را تضمین میکند.
یکی از رایجترین گلایههای مشتریان پس از یک تا دو سال از اجرای میکروپیگمنتیشن، ظهور هالههای آجری، صورتی تیره و قرمز روی ابروهاست. رنگ قهوهای در پیگمنتهای معدنی از ترکیب سه رنگدانه اصلی تشکیل شده است: اکسید آهن سیاه (Iron Oxide Black)، اکسید آهن زرد (Iron Oxide Yellow) و اکسید آهن قرمز (Iron Oxide Red). تفاوت در وزن مولکولی و مقاومت در برابر تابش نور خورشید باعث میشود مولکولهای مشکی و زرد سریعتر توسط ماکروفاژها جذب یا توسط اشعه فرابنفش تجزیه شوند. با متلاشی شدن این دو بخش، تنها اکسید آهن قرمز پایدار و درشتمولکول در بافت باقی میماند و زمینه قرمز تاتو پدیدار میگردد.

برندهای معتبر پیگمنتهای آرایش دائم امروزی با بهرهگیری از فناوری محصورسازی میکروکپسولی (Microencapsulation) و ترکیب کنترلشده با کربن بلکهای استاندارد، نرخ فروپاشی ذرات رنگی را یکنواخت کردهاند. بدین ترتیب تمام اجزای تشکیلدهنده قهوهای به یک نسبت کمرنگ میشوند و تاتو بدون اینکه تناژ قرمز یا آجری زشت بر جای بگذارد، به آرامی و به صورت یکنواخت محو میگردد.
رنگ بنفش یا ارغوانی در خط چشم یا رژ لب دائم زمانی به وجود میآید که رنگدانههای قرمز و آبی ناخواسته با یکدیگر همپوشانی پیدا کنند. در تاتوی خط چشم، اگر از پیگمنت مشکی با پایه تناژ سرد و آبی استفاده شود و پوست پلک به شدت نازک، پرعروق و مویرگی باشد، ترکیب رنگ آبی کاشتشده با جریان خون وریدی مویرگهای سطحی (طیف قرمز تیره)، یک هاله بنفش یا سرمهای ناخواسته تولید میکند. همچنین در تاتوی لب، استفاده از پیگمنتهای صورتی سرد روی لبهای تیرهای که ملانین ارغوانی دارند، بدون خنثیسازی قبلی، به سرعت تغییر رنگ به بنفش چرک را رقم میزند.
یکی از خطاهای مرگبار در هنر پیگمنتشناسی، اضافه کردن بیرویه رنگ سفید حاوی دیاکسید تیتانیوم برای ملایمتر کردن رنگ تاتو است. دیاکسید تیتانیوم درشتترین و سنگینترین مولکول را دارد و در اثر تابش نور خورشید و گذر زمان گچی و کدر میشود. ترکیب این ماده با رنگدانههای تیره نه تنها شفافیت را از بین میبرد، بلکه ته رنگ بنفش و خاکستری مردهای را به بافت ابرو و خط چشم تزریق میکند که پاک کردن آن با لیزر نیز با چالش اکسید شدن و تیره شدن مجدد روبهروست.

اصلاح تاتوهای قدیمی بدخیم نیازمند تسلط بر دایره رنگ ایتن (Itten Color Wheel) و شناخت رنگهای متضاد و مکمل است. بر اساس این قانون فیزیکی، رنگهای مکمل زمانی که در کنار یکدیگر قرار میگیرند، اثر یکدیگر را خنثی میکنند. برای بازگرداندن رنگهای نامطلوب به قهوهای طبیعی، نیازی به ریموورهای تهاجمی در گام اول نیست؛ بلکه با تکنیک دکوپاژ و تزریق کنترلشده پیگمنتهای کرکتور میتوان تناژ پایه را ریست کرد.
۱. برای رفع تناژ دودی، خاکستری و سرمهای: استفاده از مودیفایر یا کرکتور نارنجی گرم (Orange/Warm Amber) الزامی است تا تیرگی سرمهای را به قهوهای گرم و زنده بازگرداند.
۲. برای رفع تناژ قرمز، شرابی و آجری: استفاده از کرکتور بر پایه زیتونی و سبز (Olive/Green Modifier) که متضاد مستقیم طیف قرمز است، پایداری رنگ را متعادل میسازد.
۳. برای رفع تناژ بنفش و ارغوانی: استفاده از اصلاحکننده خردلی یا زرد (Yellow/Mustard Pigment) تعادل را به پوست بازمیگرداند.

رعایت استانداردهای بینالمللی آرایش دائم مستلزم استفاده از دستگاههای میکروموتور دقیق بدون لرزش، سوزنهای نانو با تیپر بالا و استفاده از پیگمنتهای دارای تاییدیههای بهداشتی جهانی و ارگانیک است. در سالن زیبایی جانل، پیش از آغاز هرگونه فرآیند میکروپیگمنتیشن یا شیدینگ، آنالیز دقیق پوست، تعیین آندرتون و وضعیت متابولیسم متقاضی انجام میپذیرد تا پالت رنگی کاملاً اختصاصی ترکیب شود.
پایداری نتایج به دست آمده ۵۰ درصد وابسته به مهارت متخصص و ۵۰ درصد منوط به مراقبتهای بعدی است. قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم آفتاب بدون استفاده از کرمهای ضدآفتاب فیزیکی، مصرف داروهای تیروییدی و هورمونی، لایهبرداری با اسیدهای میوه (AHA/BHA) و استفاده از سرمهای رتینول در نزدیکی تاتو میتواند فرآیند اکسیداسیون رنگدانهها را تسریع کند. با اجرای مراقبتهای علمی و استفاده از تثبیتکنندههای تخصصی، ثبات رنگ بدون تغییر تناژ تا چندین سال تضمین خواهد شد.
تمام حقوق برای جانل محفوظ است
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است.