یکی از پرتکرارترین سوالاتی که مراجعین ما در سالن زیبایی جانل میپرسند، این است: «برای موهای من پروتئین بهتر است یا کراتین؟» پاسخ به این سوال ساده نیست، زیرا با دو دنیای متفاوت روبرو هستیم. یکی بر "درمان و نجات" تمرکز دارد و دیگری بر "زیبایی و تغییر ظاهر". اگرچه هر دو روش باعث بهبود وضعیت ظاهری مو میشوند، اما مکانیزم اثر، مواد تشکیلدهنده و هدف نهایی آنها کاملاً متفاوت است. در این مقاله تخصصی، این دو روش محبوب را زیر ذرهبین قرار میدهیم تا شما انتخابی هوشمندانه داشته باشید.
برای درک درست این دو روش، باید ابتدا به نیت و هدف نهایی آنها نگاه کنیم. بسیاری از مراجعین تصور میکنند هر روشی که در سالن انجام میشود، درمانی است؛ اما این تصور همیشه درست نیست. مرز باریکی بین "زیباسازی" و "درمان" وجود دارد که شناخت آن میتواند از آسیبهای بیشتر به موهای شما جلوگیری کند.
پروتئین تراپی در درجه اول یک فرآیند درمانی، اورژانسی و ترمیمی است. هدف آن بازسازی پیوندهای شکسته شده دیسولفیدی، پر کردن حفرههای میکروسکوپی ایجاد شده در لایه کوتیکول و بازگرداندن استحکام از دست رفته به ساقه مو است. صافی در این روش، یک نتیجه جانبی (Side Effect) است، نه هدف اصلی. وقتی مو تغذیه میشود، سنگینتر شده و وز آن گرفته میشود، اما ساختار طبیعی فر یا موج مو کاملاً از بین نمیرود.
در مقابل، کراتینه صافی (به خصوص انواع برزیلی و نانو کراتینها)، با هدف اصلی تغییر ساختار ظاهری مو طراحی شدهاند. هدف رسیدن به آن لختی شلاقی معروف و رفع صددرصدی وز است. اگر اولویت شما رفع آسیبدیدگی شدید و حالت کشسانی مو است، پروتئین تراپی انتخابِ سلامتمحور است؛ اما اگر موهایی سالم دارید و صرفاً از سشوار کشیدن روزانه خسته شدهاید، کراتینه مسیر شماست.
از نظر شیمیایی، موادی که روی سر شما قرار میگیرند تفاوتهای بنیادین دارند. در آزمایشگاههای تولید مواد آرایشی، فرمولاسیون این دو محصول برای دو ماموریت کاملاً متفاوت مهندسی میشود. شناخت این مواد به شما کمک میکند تا بدانید چه چیزی را به خورد موهایتان میدهید.
مواد پروتئین تراپی سرشار از آمینواسیدها، کلاژن، و پروتئینهای هیدرولیز شده (Hydrolyzed Proteins) هستند. این پروتئینها (مثل پروتئین گندم، ابریشم، خاویار یا سویا) به قطعات بسیار ریزی شکسته شدهاند تا بتوانند از منافذ مو عبور کرده و وظیفهی تغذیه عمقی کورتکس مو را انجام دهند. آنها مانند سیمان عمل کرده و آجرهای ساختمان مو را دوباره به هم متصل میکنند.
اما در مواد کراتینه، داستان متفاوت است. علاوه بر مقداری کراتین مایع، معمولاً از ترکیبات شیمیایی صافکننده قوی استفاده میشود. این ترکیبات (که میتوانند شامل فرمالدهید یا مشتقات ایمنتر و مدرن آن مثل گلیوکسیلیک اسید باشند) وظیفه دارند پیوندهای مو را به صورت شیمیایی سست کرده، آنها را در حالت صاف آرایش دهند و سپس با حرارت اتو "فیکس" کنند. این یک تغییر ساختاری است، نه صرفاً یک تغذیه.
شاید در نگاه اول، هر دو روش شامل مراحل شستشو، موادگذاری، مکث و اتوکشی باشند، اما تکنیک اجرا و جزئیات فنی توسط آرایشگر متخصص کاملاً متفاوت است. همین تفاوت در اجراست که تعیین میکند آیا موی شما میسوزد یا احیا میشود.
در کراتینه صافی، اتوکشی بسیار سنگین، با دمای بالا (معمولاً ۲۳۰ درجه سانتیگراد) و با دفعات تکرار بالا (گاهی ۱۵ تا ۲۰ بار برای هر لایه نازک مو) انجام میشود. هدف این است که مواد کاملاً روی مو قفل شده (Seal) و ساختار مو پرس شود. این حرارت بالا برای موهای به شدت آسیبدیده (مثل موی دکلره سوخته که ساختار پودری دارد) میتواند تیر خلاص باشد و باعث قطع شدن مو شود.
اما در فرآیند تخصصی پروتئین تراپی مشهد که در سالن جانل ارائه میدهیم، پروتکل کاملاً متفاوت است. تعداد دفعات اتوکشی کمتر است و دما بر اساس مقاومت مو تنظیم میشود. هدف ما در اینجا سوزاندن یا پرس کردن مواد روی مو نیست، بلکه استفاده از حرارت ملایم برای باز کردن کوتیکول و کمک به نفوذ دادن مواد مغذی به داخل بافت مو است. این روش "دوستدار مو" محسوب میشود.
یکی از فاکتورهای مهم در تصمیمگیری، مدت زمان ماندگاری اثر درمان است. باید انتظارات واقعبینانهای از هر دو روش داشته باشید تا بعد از گذشت چند ماه دچار ناامیدی نشوید. نگهداری و مراقبتهای بعدی (Home Care) در هر دو روش نقش ۵۰ درصدی را ایفا میکنند.
اگر به دنبال ماندگاری طولانی هستید، کفه ترازو به نفع کراتین سنگینی میکند. کراتینه صافی با مراقبت صحیح (استفاده از شامپوهای بدون سولفات و ماسک مو) میتواند بین ۴ تا ۶ ماه (و گاهی تا ۸ ماه در متدهای جدید) ماندگاری داشته باشد و موها را لخت نگه دارد. این ماندگاری ناشی از تغییر شیمیایی ساختار مو و لایه محافظی است که دور ساقه مو تشکیل شده است.
اما پروتئین تراپی به دلیل ماهیت درمانی و جذب شدن مواد توسط بافت تشنهی مو، ماندگاری کمتری دارد (معمولاً ۲ تا ۴ ماه). پروتئینها به مرور زمان جذب ساختار مو شده یا با شستشو خارج میشوند. نکته مهم اینجاست: در پروتئین تراپی، حتی اگر اثر صافی و براقیت ظاهری کم شود، اثر احیا و سلامت درونی مو تا حد زیادی باقی میماند، زیرا موهای شما قویتر شدهاند.
وقتی از روی صندلی سالن بلند میشوید و در آینه نگاه میکنید، تفاوت بصری این دو روش کاملاً مشهود است. درک این تفاوت به شما کمک میکند تا بر اساس سبک زندگی و سلیقه شخصی خود تصمیم بگیرید.
نتیجه کراتینه، موهایی کاملاً لخت، شلاقی و بدون کوچکترین موج است که حجم مو را به شدت کاهش میدهد. اگر موهای حجیم و پفداری دارید که کنترل آن سخت است، این کاهش حجم برای شما خوشایند خواهد بود. موها در این حالت بسیار براق و "شیشهای" به نظر میرسند.
اما نتیجه پروتئین تراپی، موهایی با احیای بالا (حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد) و صافی متوسط (حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد) است. در پروتئین تراپی، حجم مو به صورت غیرطبیعی خوابیده نمیشود و موها ظاهری زنده، بافتدار و درخشان پیدا میکنند. موها حالت "چسبیده به کف سر" را ندارند و همچنان پویایی و حرکت طبیعی خود را حفظ میکنند.
انتخاب نهایی به "نیاز بیولوژیکی مو" و "سلیقه شخصی شما" بستگی دارد. هیچ نسخهای برای همه یکسان نیست. متخصصان ما در سالن زیبایی جانل همواره پیش از انجام کار، تست مقاومت و آنالیز ساختار مو را انجام میدهند.
اگر موهای شما در اثر دکلره مکرر، رنگ کردنهای غیراصولی یا استفاده زیاد از اتو مو حالت کشسانی (آدامسی) پیدا کرده، خرد میشود، نوک آن دوشاخه شده و خشک و شکننده است، پروتئین تراپی تنها راه نجات شماست. انجام کراتین روی چنین مویی میتواند ریسک بالایی داشته باشد. پروتئین در واقع پیشنیاز هر اقدام زیبایی دیگری برای موهای آسیبدیده است.
اما اگر موهایتان از نظر ساختاری سالم است (یا آسیب کمی دارد) و صرفاً از فر، وز و گره خوردن آن خسته شدهاید و رویای موهای شلاقی دارید که بلافاصله بعد از حمام صاف باشد، کراتینه گزینه بهتری است. همچنین برای کسانی که تار موی ضخیم و فر آفریقایی یا سیمتلفنی دارند، کراتین یا نانوکراتینها اثربخشی بهتری نسبت به پروتئین دارند.
تمام حقوق برای جانل محفوظ است
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است.